Pójdź za Nim...
wyjazd Chóru do Sulikowa - 18.01.2009 r.
Niedziela Dobrego Pasterza, to okazja do tego, by alumni naszego seminarium duchownego mogli dzielić się z wiernymi świadectwem swojego wezwania do kapłaństwa oraz wspólnie modlić się o nowe i święte powołania. Kościół święty, a z nim Legnickie Seminarium Duchowne, nie zatrzymuje się jednak na jednorazowym wołaniu o kapłanów, ale pragnie kierować je w każdym miejscu i w każdym czasie.
W niedzielę, 18 stycznia 2009 roku, chór seminaryjny odwiedził parafię Podwyższenia Krzyża Świętego w Sulikowie. Już od samego początku spotkaliśmy się z niezwykłą gościnnością parafian i duszpasterzy. Podczas czterech Mszy świętych modliliśmy się śpiewem wychwalając naszego Pana, a także posługując przy ołtarzu, gdzie klerycy odczytywali Boże Słowo, a nasz opiekun, ks. Daniel Gołębiowski, wygłaszał Homilie. Główną ideą naszego pobytu była wspólna modlitwa. Każdy z nas odczuwa dotkliwy brak kapłanów w Kościele Powszechnym. W Liście do Hebrajczyków św. Paweł mówi, że każdy kapłan jest z ludzi brany i dla nich ustanawiany (por. Hbr 5, 1). Księża dorastają wraz z nami i wychowują się w naszych wspólnotach. Nigdy nie jest tak, żeby kwestia ich powołania była tylko sprawą prywatną konkretnego młodego człowieka. To zadanie dla całego Kościoła. Odkrywanie Bożego wezwania i odpowiadanie na nie, nie należy do łatwych decyzji. Stąd właśnie my, którzy już odpowiedzieliśmy na wewnętrzne wołanie serca, idziemy z pomocą tym, którzy jeszcze się wahają. W Sulikowie, jak i w innych miejscach naszej diecezji, dawaliśmy osobiste świadectwo naszego powołania. Okazją do tego była nie tylko wspólna modlitwa, ale i spotkanie z ludźmi podczas posiłku, na który mieszkańcy parafii zaprosili alumnów. Właśnie wtedy mogliśmy dzielić się tym, co nosimy w naszych sercach, jak również umacniać tych, którzy myślą o wkroczeniu na drogę ku kapłaństwu (a takich spotkaliśmy właśnie w Sulikowie).
Oby nasz pobyt przyniósł oczekiwane owoce w postaci powołań do służby Bożej, a szczególnie ze wspólnoty w Sulikowie. Niech w naszej codziennej modlitwie nigdy nie zabraknie prośby o uświęcenie i umocnienie serc osób powołanych i tych, którzy dopiero odkrywają w sobie ten Boży Dar. Jesteśmy bardzo wdzięczni za zaproszenie do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego i za każdy dar życzliwości ze strony duszpasterzy i parafian. Prosimy o modlitwę w naszej intencji.
Módl się, pracuj i ... śpiewaj!
Po raz już kolejny klerycki chór pod batutą ks. Piotra Dębskiego odbył swój doroczny, wakacyjny zjazd. Podobnie, jak w roku poprzednim, miał on miejsce w Krzeszowie. Przez trzy dni, od 17 do 20 września, w pięknej scenerii barokowego sanktuarium przygotowywaliśmy się do nowego roku akademickiego, który - dla chórzystów - oznacza wiele obowiązków związanych z dbałością o muzyczne piękno liturgii.
Przygotowanie nowego roku akademickiego, wypełnionego najprzeróżniejszymi uroczystościami i obchodami wymaga dużo trudu. W tym też celu spotykaliśmy się codziennie na próbach, na które składały się rozmaite ćwiczenia, praca w poszczególnych głosach i indywidualne konsultacje. Naszemu dyrygentowi pomagał gościnnie ks. Andrzej Widak, wicerektor WSD w Rzeszowie.
Zgrupowanie chóru to nie tylko praca nad repertuarem - to także codzienna Eucharystia i modlitwa Liturgią Godzin. Na wzór zakonników kolejny dzień rozpoczynaliśmy śpiewem psalmów, zajmując miejsca w przepięknych, rzeźbionych stallach w bazylice Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Mieliśmy też wyjątkową okazję uczestniczyć w modlitwie w kaplicy sióstr benedyktynek. Siostry te, poprzez osobisty wybór drogi życiowej skupionej na kontemplacji i pracy, każdego dnia składają świadectwo trwania w obecności Stwórcy. Wielkie wrażenie wywarł na nas przykład ich życia. Po modlitwie z siostrami zwiedziliśmy bibliotekę klasztorną.
W wieczór pierwszego dnia naszego zgrupowania zebraliśmy się na wspólnym ognisku. Niektórzy z nas dobitnie przekonali się przy tej okazji, że upieczenie kiełbaski na kiju wcale nie jest łatwą sztuką.
Nasze spotkanie mogliśmy odbyć dzięki życzliwości wielu osób. Na pierwszym miejscu dziękujemy naszemu gospodarzowi, ks. Włodzimierzowi Gucwie, kustoszowi krzeszowskiego sanktuarium, który otworzył dla nas gościnne podwoje "domu opata", w którym kwaterowaliśmy. Ks. Kustosz zadbał też o to, by nasz muzyczny wysiłek zrekompensowały wyśmienite posiłki, za co jemu oraz paniom z kuchni serdecznie dziękujemy. Nasze wyrazy wdzięczności kierujemy pod adresem naszego dyrygenta, ks. Piotra Dębskiego oraz ks. Andrzeja Widaka, który wspomagał go dzielnie w pracy nad pięknem naszego śpiewu. Dziękujemy Siostrom Benedyktynkom i Siostrom Elżbietankom za życzliwość i gościnne progi swoich domów.
Zgrupowanie chóru, choć stanowi przede wszystkim trzy dni bardzo wytężonej pracy, daje wiele okazji do radosnego dzielenia się przeżyciami z kończących się wakacji, przyczynia się także do głębszego poznania historii i piękna perły sztuki okresu baroku, jakim jest nasze diecezjalne sanktuarium w Krzeszowie. Duże znaczenia ma dla nasz fakt, że nasz twórczy wysiłek podejmowaliśmy w cieniu cudownego obrazu Matki Bożej Łaskawej.
Tym więc muzycznym trudem i modlitwą prosiliśmy Panią Sudetów i patronkę Diecezji Legnickiej, aby wspierała całoroczne wysiłki kleryckiego chóru i wypraszała Bożą dobroć dla tych, dzięki których pracy i życzliwości może on rozwijać się i działać.
15. 10. 2006
Chór Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Legnickiej wziął udział w prestiżowym wydarzeniu, którym było wykonanie wraz z innymi zespołami śpiewaczymi "Pop Oratorium o Miłosierdziu Bożym" - Zbigniewa Małkowicza.
Wydarzenie to związane jest z obchodami legnickiego roku Jana Pawła II - naszego Wielkiego Rodaka!
18. 03. 2007
Chór Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Legnickiej pod batutą ks. Piotra Dębskiego śpiewa nie tylko podczas uroczystości liturgicznych, nie tylko uświetnia ważne wydarzenia z życia naszego domu, ale również występuje podczas koncertów.
18 marca bieżącego roku mieliśmy okazję zaprezentować nasz repertuar w Wałbrzychu, w kościele parafialnym pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W parafii tej, z inicjatywy organisty, p. Łukasza Brauna, absolwenta naszego Diecezjalnego Studium Organistowskiego, przy poparciu i pomocy ks. Proboszcza Kazimierza Marchaja oraz pod artystyczną opieką p. Ryszarda Rydza takie koncerty są organizowane cyklicznie, pozwalając chętnym zapoznać się na żywo z najpiękniejszymi fragmentami europejskiego dziedzictwa muzycznego.
Nasz koncert obejmował wybrane utwory z Chorału Gregoriańskiego. Ten przepiękny, wykonywany w języku łacińskim jednogłosowy śpiew, kojarzący się nam najczęściej z gotycką architekturą, klimatem średniowiecznych klasztorów i chórami modlących się zakonników nie jest bynajmniej eksponatem, zmumifikowanym reliktem przeszłości, ale do dziś jest uznany przed dokumenty Kościoła za śpiew własny liturgii rzymskiej. To w Chorale Gregoriańskim tkwią podstawy nie tylko wykonywanych dziś przez nas w kościołach pieśni, ale, można śmiało powiedzieć, jest on fundamentem całej muzyki europejskiej od średniowiecza aż po czasy dzisiejsze. Co więcej, sam Chorał jest do dziś używany powszechnie w liturgii: choćby pod postacią śpiewanych dialogów mszalnych, melodii prefacji czy wreszcie tak znanej pieśni, jak Zbliżam się w pokorze i niskości swej, która jest polskim tłumaczeniem starego hymnu św. Tomasza z Akwinu Adoro te devote.
Nasz koncert, ze względu na charakter wykonywanego przez nas śpiewu był także swego rodzaju spotkaniem modlitewnym. W klimacie medytacji zebrani w świątyni mogli wysłuchać wybranych śpiewów z różnych okresów roku liturgicznego, jak wielkopostne, pokutne Attende Domineet miserere (Zważ Panie i okaż miłosierdzie), czy przeznaczone na adwent Rorate coeli de super (Niebiosa rosę ślijcie nam z góry). W drugiej części koncertu zaprezentowaliśmy części stałe Mszy św., a więc Kyrie IX i Kyrie XI, czy Sanctus i Agnus Dei z mszy XI. Na zakończenie przedstawiliśmy serię antyfon do Matki Bożej, jak Alma Redemptoris Mater (Matko Odkupiciela) czy Salve Regina (Witaj Królowo) wraz z maryjnym śpiewem Ave Maris Stella (Witaj Gwiazdo Morza).
Zebrani słuchacze nagrodzili nas długimi oklaskami. Na pożegnanie więc zaśpiewaliśmy jeszcze dwa utwory wielogłosowe Jesu, Salvator Mundi (Jezu, Zbawicielu Świata) i Już się zbliża Jezus miły Jana Sebastiana Bacha.
Wielkim przeżyciem i radością było dla nas, seminaryjnych chórzystów, podzielenie się z ludźmi tym, czego nauczyliśmy się przez długie godziny prób i pracy. Szczególną życzliwością otoczył nas ks. Proboszcz Kazimierz Marchaj wraz z organistą, p. Łukaszem Braunem, którym bardzo dziękujemy za zaproszenie i możliwość przyjazdu z koncertem.
Chorał Gregoriański, przez wielu uznany niegdyś za coś archaicznego i niedzisiejszego, zdobywa coraz więcej wielbicieli, także, a może przede wszystkim wśród młodych ludzi. Prawdziwe piękno bowiem, podobnie jak prawdziwe dobro, zawsze zwycięży - prędzej lub później. Człowiek zawsze piękna będzie potrzebował, a potrzebując również Boga, będzie chciał go wielbić i to wielbić pięknie. Z tego pragnienia wypływa muzyka kościelna, Chorał Gregoriański i. nasze pragnienie dzielenia się tym pięknem z innymi.
Robert Samborski rok IV
